Wypłaty dla beneficjentów fundacji rodzinnej – co powinien określać statut? Jak wypłacić pieniądze z fundacji rodzinnej?

TL;DR (Krótkie podsumowanie)

• Co określa statut? Precyzuje krąg beneficjentów, warunki, formy, terminy, częstotliwość oraz procedurę wnioskowania i wstrzymywania świadczeń.
• Formy wypłat: Świadczenia pieniężne (stałe/celowe) oraz niepieniężne (opłacanie edukacji, leczenia, utrzymania, udostępnianie majątku). Najlepiej sprawdza się model mieszany.
• Procedura: Wniosek beneficjenta/harmonogram weryfikacja uprawnień i dokumentów przez zarząd ocena kondycji finansowej fundacji realizacja wypłaty i archiwizacja.
• Opodatkowanie: Fundacja płaci 15% CIT od wartości przekazanego świadczenia. Beneficjenci z zerowej grupy podatkowej (fundator, małżonek, zstępni, wstępni, rodzeństwo) są zwolnieni z PIT. Osoby z dalszych grup podlegają opodatkowaniu PIT (15% lub 19%).
• Różnica z NGO: Fundacja rodzinna nie realizuje celów społecznych i nie działa w oparciu o zbiórki (jak 1,5% PIT) — dysponuje majątkiem rodzinnym zgodnie z wolą fundatora.

Jak wypłacić pieniądze z fundacji rodzinnej – to jedno z pierwszych pytań, jakie pojawia się u fundatorów i beneficjentów planujących założyć fundację rodzinną. Najprostsza odpowiedź sugeruje, by odbywało się to zgodnie ze statutem, który określa zasady realizacji świadczeń na rzecz beneficjentów.

Fundacja rodzinna nie służy wyłącznie gromadzeniu majątku, lecz jest narzędziem do przekazywania wypłat i świadczeń osobom wskazanym przez fundatora (beneficjentom fundacji). Zgodnie z ustawą, fundacja rodzinna może być utworzona w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na ich rzecz. Dlatego też kluczowym jest, by sposób realizacji świadczeń wynikał ze statutu, a nie z bieżących decyzji zarządu. Wypłaty nie mogą przypominać zwykłych przelewów z prywatnego rachunku, ponieważ każda decyzja o przekazaniu środków wymaga oceny zgodności z wolą fundatora, interesem beneficjenta oraz aktualną sytuacją majątkową fundacji.

Kluczowe jest więc to, aby statut fundacji rodzinnej precyzyjnie określał zasady wypłat: komu mogą być przekazywane, w jakich okolicznościach, w jakiej formie i z jakich aktywów. Jasne reguły pozwalają zarządowi działać bezpiecznie i przewidywalnie, a beneficjentom dają pewność, że świadczenia będą realizowane zgodnie z intencją fundatora. Im bardziej szczegółowo opisane są mechanizmy wypłat, tym mniejsze ryzyko sporów, odmowy wypłaty świadczenia czy odpowiedzialności zarządu za działanie sprzeczne ze statutem.

Lektura artykułu pozwoli odpowiedzieć na tytułowe pytanie, wskazując na sposoby wypłat środków z fundacji i sformułowanie konkretnych zapisów w statucie, normujących te kwestie.

Czym są świadczenia dla beneficjentów w naszej fundacji rodzinnej?

Świadczenia dla beneficjentów fundacji rodzinnej są podstawowym sposobem przekazywania majątku z fundacji rodzinnej do osób wskazanych przez fundatora. To właśnie w formie świadczeń najczęściej odbywa się wypłata środków pieniężnych z fundacji, ponieważ konstrukcja prawna fundacji rodzinnej zakłada, że beneficjent nie otrzymuje pieniędzy „po prostu”, lecz w ramach jasno określonych mechanizmów przewidzianych w statucie.

Świadczenie może mieć charakter pieniężny, czyli obejmować przekazanie środków pieniężnych na rachunek beneficjenta, ale równie często przybiera formę niepieniężną, polegającą na pokrywaniu kosztów utrzymania, leczenia czy kształcenia, swoistej „inwestycji” w rozwój beneficjenta. W takiej sytuacji fundacja rodzinna płaci za usługi świadczone przez podmioty trzecie na rzecz swoich beneficjentów.

W praktyce świadczeniem będzie zarówno dokonanie wpłat określonej kwoty, jak i finansowanie konkretnych wydatków beneficjenta (w takiej sytuacji jest to zapłata za usługi). Fundacja może opłacić faktury lub rachunki związane z edukacją, terapią, mieszkaniem czy innymi potrzebami, które fundator uznał za istotne. Świadczenie może polegać również na udostępnieniu składnika majątku, na przykład nieruchomości, samochodu lub sprzętu, jeżeli takie rozwiązanie zostało przewidziane w zasadach funkcjonowania fundacji rodzinnej. Kluczowe jest, aby każda forma wsparcia była zgodna z wolą fundatora i mieściła się w katalogu świadczeń określonych w dokumentach fundacji.

Kto może otrzymać wypłatę z fundacji rodzinnej? Uprawnienia po stronie beneficjenta

Uprawnienia do otrzymywania świadczeń w fundacji rodzinnej wynikają wyłącznie z tego, kto został wskazany jako beneficjent. Fundator ma pełną dowolność we wskazywaniu beneficjentów fundacji, którymi mogą być dzieci, wnuki, małżonek, bliscy, a także osoby niespokrewnione, takie jak przyjaciele czy partnerzy życiowi. Może wskazać też rodziców. Sam fundator również może być beneficjentem, co będzie zgodne z ustawą.

Beneficjentem może być również organizacja pozarządowa prowadząca działalność pożytku publicznego, jeśli fundator uznał, że część majątku fundacji rodzinnej powinna wspierać określone cele społeczne – przekazane fundusze mogą być wykorzystane na organizację imprez kulturalnych, co promuje kulturę i sztukę oraz integrację społeczną. Status beneficjenta nie powstaje automatycznie z samego faktu pokrewieństwa czy bliskiej relacji z fundatorem, decydują o nim wyłącznie dokumenty fundacji rodzinne, a w szczególności jej statut i lista beneficjentów.

W praktyce oznacza to, że nawet osoby najbliższe fundatorowi nie otrzymają świadczeń, jeżeli nie zostały wskazane w statucie czy na liście beneficjentów. Samo zawarcie związku małżeńskiego z fundatorem lub beneficjentem nie zapewni wpisu na listę beneficjentów fundacji rodzinnej. Podobnie też rodzeństwo małżonków nie może liczyć na automatyczny status beneficjenta. Zarząd może przekazać wypłatę tylko wtedy, gdy dana osoba znajduje się na liście beneficjentów fundacji rodzinnej i gdy zasady przewidują dla niej określone uprawnienia. To właśnie zgodne z dokumentami fundacji rodzinnej określenie beneficjentów chroni zarząd przed uznaniowością i zapewnia, że wypłaty trafiają wyłącznie do osób, które fundator faktycznie chciał objąć wsparciem.

Warto również pamiętać, że statut fundacji rodzinnej może przewidywać różne kategorie beneficjentów, co pozwala precyzyjnie określić zakres ich uprawnień. Mogą to być beneficjenci główni, którzy otrzymują świadczenia na bieżąco, beneficjenci warunkowi, których uprawnienia powstają dopiero po spełnieniu określonych przesłanek, albo osoby uprawnione do majątku po likwidacji fundacji. Takie zróżnicowanie pozwala fundatorowi uporządkować zasady przekazywania świadczeń i jasno określić, kto i w jakich okolicznościach może otrzymać wypłatę z fundacji rodzinnej.

Co powinien określać statut fundacji rodzinnej w zakresie wypłat?

Statutem powinny być jasno określone zasady dotyczące wypłat, ponieważ to właśnie statut wyznacza granice działania zarządu i wskazuje, w jaki sposób ma być realizowana wola fundatora. Ogólne stwierdzenie, że fundacja rodzinna może przekazywać świadczenia beneficjentom, nie wystarcza. Konieczne jest precyzyjne opisanie, komu mogą być wypłacane środki, w jakich okolicznościach, w jakiej formie oraz na jakich warunkach. Dopiero tak skonstruowane regulacje pozwalają uniknąć wątpliwości interpretacyjnych i zapewniają, że każda decyzja o wypłacie jest zgodna z zasadami funkcjonowania fundacji.

W praktyce statut powinien określać krąg beneficjentów oraz rodzaje świadczeń, jakie mogą być im przekazywane. Ważne jest również wskazanie terminów i częstotliwości wypłat, a także warunków, które muszą zostać spełnione, aby świadczenie mogło zostać przyznane. Statut może przewidywać obowiązek składania wniosków, określać dokumenty wymagane do wypłaty oraz wskazywać, który organ podejmuje decyzję – zarząd, a w niektórych przypadkach także rada nadzorcza. Jasne procedury pozwalają uniknąć sytuacji, w których beneficjent nie wie, jakie kroki musi podjąć, aby otrzymać świadczenie, a zarząd nie ma pewności, czy może je wypłacić.

Istotnym elementem statutu jest również określenie możliwości wstrzymania lub ograniczenia świadczeń. Fundator może przewidzieć, że wypłaty będą zależne od sytuacji majątkowej fundacji, spełnienia określonych warunków przez beneficjenta albo od decyzji konkretnego organu. Im bardziej szczegółowo opisane są zasady wypłat, tym mniejsze ryzyko sporów między beneficjentami a zarządem oraz tym większa pewność, że fundacja rodzinna działa zgodnie z wolą fundatora. Dobrze skonstruowany statut eliminuje uznaniowość i zapewnia przejrzystość, która jest kluczowa dla prawidłowego funkcjonowania fundacji rodzinnej.

Jakie formy wypłat można przewidzieć w fundacji rodzinnej?

Formy wypłat przewidziane w fundacji rodzinnej mogą być bardzo zróżnicowane, ponieważ fundator ma pełną swobodę w określeniu, w jaki sposób chce wspierać beneficjentów. Wypłacane środki nie muszą ograniczać się do regularnego przelewu na konto. Statut może przewidywać zarówno stałe świadczenia pieniężne, jak i jednorazowe wypłaty na konkretny cel, zależnie od tego, jak fundator wyobraża sobie realizację swojej woli. Dzięki temu fundacja rodzinna może działać elastycznie i dostosowywać formę wsparcia do potrzeb beneficjenta.

W praktyce świadczenia obejmują bardzo szeroki katalog działań. Mogą polegać na finansowaniu studiów, kursów lub innych form kształcenia, pokrywaniu kosztów leczenia, terapii czy rehabilitacji, a także na opłacaniu mieszkania, rachunków lub bieżącego utrzymania. Możliwe jest sfinansowanie leczenia rehabilitacyjnego ze środków fundacji, co jest istotne dla osób po urazach czy operacjach, przyspieszając ich powrót do zdrowia. Możliwy jest zakup sprzętu komputerowego, co wspiera nowoczesną edukację i rozwój umiejętności cyfrowych. Często spotykane są również świadczenia związane z ważnymi wydarzeniami życiowymi, na przykład wypłaty z okazji zawarcia związku małżeńskiego czy pokryciem kosztu zakupu mieszkania lub opłacenia konkretnego kierunku studiów. Środki z fundacji mogą być przeznaczone również na finansowanie zakupu sprzętu rehabilitacyjnego dla osób niepełnosprawnych, co poprawia jakość ich życia i umożliwia większą samodzielność.

Fundacja może także udostępniać nieruchomości lub inne składniki majątku, jeżeli takie rozwiązanie zostało przewidziane w zasadach jej działania. Każda z tych form wsparcia jest traktowana jako świadczenie, o ile została określona w dokumentach fundacji i jest zgodna z wolą fundatora.

Warto zaznaczyć, że fundatorzy często łączą różne mechanizmy wypłat, aby zapewnić beneficjentom stabilne i przewidywalne wsparcie. Typowym rozwiązaniem są regularne świadczenia podstawowe, które zapewniają środki na bieżące potrzeby, uzupełnione o dodatkowe wypłaty celowe, przeznaczone na konkretne wydatki lub usługi. Takie podejście pozwala na elastyczne pokrywanie kosztów utrzymania, edukacji czy leczenia, a jednocześnie daje zarządowi jasne zasady postępowania przy podejmowaniu decyzji o wypłacie.

Wypłata środków pieniężnych a kondycja finansowa fundacji

Wypłaty środków pieniężnych z fundacji rodzinnej muszą pozostawać w zgodności z kondycją finansową fundacji i jej długofalowym celem. Nawet jeśli beneficjent ma prawo do świadczenia, zarząd ma obowiązek ocenić, czy realizacja wypłaty nie zagrozi majątku fundacji. W praktyce oznacza to konieczność uwzględnienia bieżących zobowiązań, kosztów działalności gospodarczej fundacji, planów odnośnie inwestowania oraz tego, czy fundacja będzie w stanie utrzymać stabilność finansową w przyszłości. Wypłaty nie mogą prowadzić do sytuacji, w której fundacja traci zdolność do realizowania swoich podstawowych zadań.

W przypadku pogorszenia sytuacji finansowej fundacji zarząd powinien działać ostrożnie i brać pod uwagę nie tylko aktualny stan środków, lecz także przewidywane wydatki oraz ryzyka związane z dalszym funkcjonowaniem. Statut może przewidywać mechanizmy ochronne, które pozwalają na czasowe ograniczenia wypłat, ich przesunięcie albo zawieszenie, jeżeli realizacja świadczeń mogłaby naruszyć majątek fundacji. Takie rozwiązania są szczególnie istotne w fundacjach, które mają wspierać beneficjentów przez wiele lat lub kolejne pokolenia, ponieważ niekontrolowane wypłaty mogłyby doprowadzić do utraty zdolności do dalszego działania.

W praktyce, nie działa tutaj automatyzm w przekazywaniu środków jak w zwykłej fundacji, gdzie w regulaminie wypłat może znajdować się zapis dotyczący wypłat w postaci np.: po ogłoszeniu wyników zbiórki z 1,5% podatku, partner fundacji tworzy umowę darowizny, którą przesyła do fundacji, a ta ma maksymalnie 21 dni roboczych na przelanie środków na konto bankowe partnera.

W fundacjach prowadzących działalność dobroczynną, w fundacjach charytatywnych beneficjenci fundacji mogą otrzymać zwrot kosztów, jeśli wydatki są zgodne z celami statutowymi i udokumentowane. Zakup sprzętu komputerowego dla szkół z funduszy zebranych z 1,5% podatku jest możliwy, co wspiera nowoczesną edukację i rozwój umiejętności cyfrowych uczniów. Zakup instrumentów muzycznych dla osób z pasją jest możliwy z funduszy zebranych z 1,5% podatku, co wspiera rozwój artystyczny młodych muzyków. Środki z 1,5% podatku dochodowego mogą być przeznaczone na finansowanie zakupu sprzętu rehabilitacyjnego dla osób niepełnosprawnych, co poprawia jakość ich życia i umożliwia większą samodzielność. Fundusze z 1,5% podatku mogą być wykorzystane na organizację imprez kulturalnych, co promuje kulturę i sztukę oraz integrację społeczną. Te zasady nie dotyczą jednak fundacji rodzinnych, a dotyczą fundacji charytatywnych – klasycznych fundacji NGO.

Sposób wypłaty pieniędzy zależy od konkretnego podmiotu i może przybrać różne formy. Sposób zależy od typu fundacji (klasyczna fundacja NGO czy fundacja rodzinna) oraz roli osoby (podopieczny czy fundator/zarząd).

Jak wygląda procedura wypłaty świadczenia w praktyce w fundacji rodzinnej?

Procedura wypłaty świadczenia w fundacji rodzinnej powinna być zgodna z zasadami określonymi w statucie.

Wypłata środków nie może odbywać się na podstawie ustnych ustaleń czy uznaniowych decyzji, lecz według jasno określonego przebiegu. Zwykle proces zaczyna się od tego, że beneficjent składa wniosek o świadczenie albo fundacja realizuje wypłatę zgodnie z ustalonym harmonogramem. Każda dyspozycja musi wynikać z dokumentów fundacji, a zarząd ma obowiązek sprawdzić, czy dane świadczenie rzeczywiście zostało przewidziane w statucie i czy beneficjent posiada odpowiednie uprawnienia do otrzymania tego rodzaju świadczenia. Zakres świadczeń do jakich uprawnieni są beneficjenci jest wskazany w statucie oraz na w liście beneficjentów.

Po wstępnej weryfikacji zarząd sprawdza tożsamość beneficjenta oraz komplet wymaganych dokumentów. W przypadku świadczeń takich jak pokrywanie kosztów leczenia, studiów czy utrzymania, fundacja może wymagać przedstawienia faktur, rachunków lub innych dowodów potwierdzających cel wydatków. Dopiero po zebraniu pełnej dokumentacji zarząd ocenia sytuację finansową fundacji i podejmuje decyzję o wypłacie. Ten etap ma kluczowe znaczenie, ponieważ każda płatność musi być zgodna nie tylko z zasadami fundacji – określonymi w statucie fundacji rodzinnej i innych dokumentach fundacji, lecz także z jej aktualną kondycją majątkową.

Po podjęciu decyzji fundacja realizuje świadczenie – może to być przelew środków pieniężnych na rachunek beneficjenta albo opłacenie faktury bezpośrednio u usługodawcy. Niezależnie od formy wypłaty, każda operacja musi zostać ujęta w dokumentacji fundacji, tak aby możliwe było późniejsze rozliczenie wydatków i wykazanie zgodności z zasadami rachunkowości. Przejrzysta procedura chroni zarówno beneficjentów, jak i zarząd, zapewniając, że wypłaty są realizowane w sposób uporządkowany, zgodny z wolą fundatora i właściwie udokumentowany.

Oprócz klasycznych sposobów wypłaty ujętych w formie świadczeń, Fundacja może zatrudniać i wypłacać wynagrodzenie członkom zarządu na podstawie umów, pod warunkiem, że statut tego nie zabrania. Fundacja może sporządzić własny regulamin wewnętrzny wypłat, który jest nadrzędny w procedurze wypłat.

Świadczenia pieniężne i niepieniężne (świadczenia rzeczowe) – co lepiej sprawdza się w praktyce?

Świadczenia pieniężne i niepieniężne pełnią różne funkcje i w praktyce sprawdzają się w odmiennych sytuacjach. Przekazywanie środków pieniężnych bezpośrednio beneficjentowi daje mu dużą swobodę w decydowaniu o wydatkach, ale jednocześnie wymaga większego zaufania ze strony fundacji. Taka forma wsparcia jest wygodna, lecz trudniej powiązać ją z konkretnym celem określonym przez fundatora, zwłaszcza gdy fundacja ma realizować określoną misję lub wspierać rozwój umiejętności beneficjenta. Dlatego wypłaty pieniężne powinny być dobrze opisane w zasadach działania fundacji, aby zarząd mógł kontrolować ich zgodność z wolą fundatora.

Świadczenia niepieniężne pozwalają na bardziej precyzyjne ukierunkowanie wsparcia. Opłacanie studiów, kursów, usług medycznych czy pokrywaniu innych kosztów kształcenia czy utrzymania daje fundacji pewność, że środki są wykorzystywane zgodnie z założonym celem. W takich przypadkach fundacja może wymagać przedstawienia faktur, rachunków lub innych dokumentów potwierdzających wydatki, co ułatwia rozliczenie świadczenia. Ten model sprawdza się szczególnie wtedy, gdy fundator chce, aby wsparcie było powiązane z konkretnymi potrzebami, takimi jak kształcenie, leczenie czy zapewnienie stabilnych warunków życia.

Z doświadczenia pracy z fundatorami wynika, że najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest system mieszany. Fundacja zapewnia regularne świadczenia pieniężne, które pokrywają podstawowe potrzeby beneficjenta, a jednocześnie przewiduje dodatkowe świadczenia celowe, przyznawane po spełnieniu określonych warunków i udokumentowaniu wydatków. Takie połączenie daje beneficjentowi poczucie bezpieczeństwa finansowego, a fundacji umożliwia kontrolę nad tym, na co przeznaczane są środki. W praktyce system mieszany najlepiej równoważy swobodę beneficjenta z odpowiedzialnym gospodarowaniem majątkiem fundacji.

Podatki przy wypłacie pieniędzy z fundacji rodzinnej

Podatki przy wypłacie pieniędzy z fundacji rodzinnej to kwestia, której nie można pomijać, ponieważ świadczenia mogą powodować skutki podatkowe zarówno po stronie beneficjenta, jak i na poziomie fundacji rodzinnej. Co do zasady świadczenia pieniężne i niepieniężne są traktowane jako przysporzenie majątkowe, a sposób ich opodatkowania zależy przede wszystkim od tego, kim jest beneficjent. Stopień pokrewieństwa z fundatorem ma tu kluczowe znaczenie, ponieważ ustawodawca przewidział różne zasady dla najbliższej rodziny oraz dla osób niespokrewnionych.

W praktyce wypłaty dla najbliższych członków rodziny fundatora mogą być zwolnione z podatku (PIT) lub traktowane korzystniej niż świadczenia dla dalszych krewnych (w zakresie podatku PIT). Do grupy uprzywilejowanej należą m.in. małżonek, dzieci, rodzice, rodzeństwo, a także rodzeństwo rodziców czy rodzeństwo małżonków.

Wysokość obciążenia podatkowego po stronie beneficjenta zależy od grupy podatkowej, do której należy w stosunku do fundatora. Fundacja zawsze płaci 15% podatku CIT od wartości wypłaty, ale wypłata dla fundatora oraz najbliższej rodziny jest zwolniona z podatku PIT.

A zatem jedynym obciążeniem podatkowym jest podatek CIT po stronie fundacji rodzinnej w wysokości 15%.

W przypadku świadczeń kierowanych do osób spoza tej grupy – tzw. „inni nabywcy” – mogą pojawić się konkretne obowiązki podatkowe, zbliżone do opodatkowania darowizn. Dlatego już na etapie planowania struktury fundacji warto przeanalizować, kto ma być beneficjentem i jakie konsekwencje podatkowe będą wiązały się z przekazywaniem mu środków pieniężnych lub świadczeń w formie usług. W takiej sytuacji, udział doradcy podatkowego w tworzeniu statutu znajdzie jak najbardziej zastosowanie.

Z punktu widzenia fundatora właściwe ukształtowanie katalogu beneficjentów w statucie pozwala uniknąć niepotrzebnych obciążeń podatkowych i zapewnia zgodność wypłat z obowiązującymi przepisami. Przemyślany dobór osób uprawnionych oraz odpowiednie opisanie świadczeń w dokumentach fundacji rodzinnej sprawia, że zarząd może bezpiecznie realizować wypłaty, a beneficjent nie jest zaskakiwany nieoczekiwanym obowiązkiem podatkowym.

Podsumowanie

Odpowiedź na pytanie, jak wypłacić pieniądze z fundacji rodzinnej, zależy przede wszystkim od treści statutu. To statut określa, kto jest beneficjentem, jakie świadczenia mu przysługują, kiedy mogą być wypłacone i który organ podejmuje decyzję o ich realizacji. Jasne zasady zapisane w dokumentach fundacji sprawiają, że zarząd może działać w sposób przewidywalny, zgodny z wolą fundatora i bez ryzyka przekroczenia swoich kompetencji.

Dobrze zaprojektowany system świadczeń pozwala pogodzić potrzeby beneficjentów z ochroną majątku fundacji. Przejrzyste reguły wypłat, mechanizmy kontroli oraz możliwość czasowego ograniczenia świadczeń chronią fundację przed nadmiernym obciążeniem finansowym, a jednocześnie umożliwiają realne wsparcie osób wskazanych przez fundatora. Dzięki temu fundacja rodzinna może funkcjonować stabilnie, wspierać rodzinę przez kolejne lata i zachować ciągłość działania zgodnie z założonym celem.

Sekcja FAQ (Najczęściej zadawane pytania)

Kto decyduje o wypłacie świadczeń z fundacji rodzinnej?

Decyzję o wypłacie podejmuje Zarząd fundacji na podstawie zapisów zawartych w statucie oraz liście beneficjentów. Zarząd ma obowiązek zweryfikować, czy wypłata jest zgodna z wolą fundatora i czy nie zagraża stabilności finansowej fundacji.

Czy fundator może być jednocześnie beneficjentem fundacji rodzinnej?

Tak, ustawa o fundacji rodzinnej wprost dopuszcza możliwość, aby fundator był jednocześnie beneficjentem i pobierał świadczenia na zasadach określonych w statucie.

Jakie jest opodatkowanie wypłaty świadczenia z fundacji rodzinnej?

Fundacja rodzinna płaci 15% podatku CIT od wartości przekazanego świadczenia. Dla beneficjentów z tzw. zerowej grupy podatkowej (np. fundator, małżonek, dzieci, wnuki, rodzice, rodzeństwo) wypłata jest zwolniona z podatku PIT. Osoby spoza tej grupy płacą podatek PIT (15% lub 19% w zależności od zaliczenia do grupy podatkowej).

Czy fundacja rodzinna może opłacać bezpośrednio rachunki beneficjenta?

Tak, jest to tzw. świadczenie niepieniężne. Fundacja może opłacać faktury i rachunki za edukację, leczenie, rehabilitację czy utrzymanie beneficjenta bezpośrednio dostawcom usług.

Czy zarząd może odmówić wypłaty świadczenia mimo zapisów w statucie?

Tak, jeżeli realizacja wypłaty mogłaby doprowadzić do utraty płynności finansowej fundacji, zagrozić jej majątkowi lub uniemożliwić regulowanie bieżących zobowiązań, zarząd ma obowiązek wstrzymać lub ograniczyć świadczenie.